Berlijn werd aan de ene kant door de geallieerden ingenomen en aan de andere kant door de Russen. Samen gevochten tegen dezelfde vijand, maar geen vrienden, dat bleek al snel.
De geallieerde landen Frankrijk, Sovjet-Unie, Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten krijgen ieder een deel van het land toegewezen dat ze voorlopig zullen besturen (zie kaart). Het gebied om de voormalige hoofdstad van Duitsland, Berlijn, hoort bij de Sovjet-Unie, maar de stad zelf is ook verdeeld in vier sectoren. In de jaren 1945 tot 1961 komen er steeds meer hekken en controleposten tussen Oost- en West Berlijn. Veel burgers uit het oosten trekken naar het westen. Voor de economie in de DDR zijn de vluchtende burgers een groot probleem. Een groot deel van de vluchtende burgers bestaat namelijk uit hoogopgeleide jonge mensen.
Sovjet-leider Nikita Chroesjtsjov besluit in 1961 dat de leegloop van de DDR definitief tot een eind moet komen. Net als secretaris-generaal van de SED Walter Ulbricht is hij van mening dat er een muur gebouwd moet worden. In de nacht van 12 op 13 augustus wordt een begin gemaakt met de bouw van de Berlijnse Muur. In enkele weken wordt een zwaarbewaakte betonnen hindernis opgeworpen. Op zeven plekken in de muur komen bewaakte doorgangsposten. Ook de andere delen van de muur worden bewaakt. Grenswachten krijgen het bevel te schieten op personen die over de muur naar West-Berlijn proberen te vluchten. De strenge bewaking kan overigens niet voorkomen dat sommige inwoners van de DDR toch proberen over de muur te vluchten. Naar schatting worden er tijdens de bijna dertig jaar dat de muur bestaat tweehonderd vluchtelingen gedood.


Dit betekende soms dat je buren opeens in een ander land woonden en je echt geen koffie meer kon gaan drinken.
Deze muur loopt feitelijk door heel Europa.

Oekraine
Het Westen (Amerika, Engeland, West-Duitsland, Frankrijk, Nederland, etc) en het Ooosten (De Sovjet-Unie) stonden steeds feller tegenover elkaar en dreigden allebei met geweld van atoomwapens. Steeds meer raketten werden gemaakt en mee gedreigd.

Er zijn momenten geweest (zoals de Cuba-crisis) waarbij er bijna raketten werdeen gelanceerd.
Aan de Koude Oorlog kwam uiteindelijk een einde door de onvrede in de Oostbloklanden. Na de Tweede Wereldoorlog ging het in West-Europa al snel beter dankzij de hulp die ze kregen van onder andere de Verenigde Staten. In veel Oostbloklanden waren de meeste mensen arm en moesten ze doen wat de regering zei. Zij wilden graag naar het Westen, maar door het IJzeren Gordijn was dat niet mogelijk. In 1989 kwamen mensen massaal in opstand tegen de communistische regeringen. Zij eisten democratie en vrijheid. Op 9 november 1989 ging de grens tussen Oost- en West-Berlijn open. Duitsland werd in 1990 weer één land. In 1991 kwam er een einde aan de Koude Oorlog doordat de Sovjet-Unie uiteen viel in verschillende landen, waaronder Rusland, Oekraïne en Georgië.
(Bron: ducukit.nl)

